Stijlen en Werkvormen
|
Stijlen en werkvormen |
| Kyusho Jutsu |
Vroeger ontdekte een volk dat in het moerassige, vochtige centrale
deel van China woonde,dat men door bepaalde bewegingen kwalen
zoals reuma en dergelijke kon bestrijden of voorkomen.
Dat was de basis van het Qi-Gong.
Later, ongeveer in de 13e, 14e eeuw ontdekten enkele Chinezen
dat ze de acupunctuurtheorie konden gebruiken om
tegenstanders uit te schakelen.
Het volstond om hem op welbepaalde specifieke punten te raken
met een bepaalde kracht in een bepaalde hoek en richting.
Zodoende kon men hem geheel of gedeeltelijk, tijdelijk of definitief uitschakelen.
In dat laatste geval sprak men van een Dim Mak, 
letterlijk vertaald: dodelijke aanraking!
Nog later kwam deze kennis naar Japan en werd daar
Kyusho Jutsu genoemd.
In feite betekend het 'de studie van het menselijke lichaam'.
Te leren waar de gevoelige en kwetsbare punten liggen, in welke richting en in
welke combinatie of volgorde men ze moet raken,
welke reactie dat oplevert en hoe we daarop verder moeten gaan.
Het is geen op zich staande krijgskunst. Het levert wel de kennis om andere
krijgskunsten te verfijnen, uit te diepen en doeltreffender te maken.
De uitvinders verborgen hun gevaarlijke kennis en technieken
trouwens in Tai Chi vormen.
Invloeden daarvan kwamen terecht in Kempo, Karate, Aikido enz…
Zodanig dat de meeste grote, oude meesters ermee vertrouwd waren.
Velen onder hen wisten dat bovendien te combineren met Qi-Gong en Fa Jin,
twee manieren om de innerlijke kracht te gebruiken, veeleer dan de fysieke.
Hierdoor kon men zelfs op hoge leeftijd, wanneer de fysieke kracht minder is,
een gevaarlijk tegenstander zijn.
| Kiai Jutsu |
De meesters onder de Kyusho Jutsu beheersten zelfs de kunst
om door middel van klanken hun tegenstander uit te schakelen.
Of op zijn minst hun eigen technieken nog effectiever en efficiënter te maken.
| Qi Gong |
Wie op een redelijk hoog niveau een krijgskunst beoefent, wordt vroeg of laat
geconfronteerd met de beperkingen van de fysieke kracht.
Niet zelden waren de fantastische vermogens van Oosterse meesters de
inspiratiebron om zelf krijgskunst te gaan beoefenen.
Wie droomde er niet van om dat vroeg of laat ook te kunnen.
Helaas, met gewone spierkracht is dat niet mogelijk, blijkbaar.
Bovendien wordt men ouder naarmate men langer krijgskunst
beoefent en daarbij gaat de spierkracht er zeker niet op vooruit.
Wil men derhalve het niveau van de grote meesters en hun kunde evenaren,
dan zal men net als zij de wondere wereld van de innerlijke krachten moeten
binnenstappen en exploreren.
Hiertoe behoren het Fa Jin, de explosieve kinetische kracht,
de kiai, de kracht van klank, het Qi-Gong,
de innerlijke kracht, enz….
Dit is dus een verzamelvorm van deze verschillende vaardigheden.
Qi-Gong is de basis van alles.
Er bestaan duidelijke aanwijzingen dat 10.000 jaar voor Christus
een vorm van Qi-Gong bestond.
Vermits Qi-Gong de verspreiding van alle Oosterse vecht- en
verdedigings-systemen in min of meerdere mate heeft beïnvloedt,
kan men zonder overdrijven zeggen dat dit tot de diepste roots behoort
van alle krijgskunsten.
Het is een feit dat door het gebruik van Qi-Gong,
Fa Jin en Kiai, elke andere techniek beduidend effectiever en efficiënter wordt.
Zelfs mensen die tai chi beoefenen, louter om gezondheidsredenen,
zullen meer uit hun Tai Chi halen als zij de Qi-Gong principes beheersen.
Bron: http://www.kidotai.be
| |